Om na onze rondreis nog even na te genieten en te bekomen van de vele kilometers verbleven we nog een 6-tal dagen in een condo op het resort Cap Tremblant, in de winter een ski-gebied maar ook in de zomer de ideale vakantieplek voor de actieve en avontuurlijke reiziger.
De eerste dag staat er niets op het programma en genieten we van de nodige rust en van een duik in de zwembaden van het resort, deze zijn voorbehouden voor de gasten die verblijven op het domein en het is weekend dus er is best wel wat leven, zeker in de namiddag wanneer we voor het zwembad met glijbaan kiezen en waar onze tieners zich al niet meer thuis voelen tussen de jongere kinderen… puberstreken.
Ook de daaropvolgende dag is er weinig activiteit maar daarvoor is het weer verantwoordelijk, het regent een ganse dag en we trekken enkel even naar het ski centrum van Mont Tremblant, ziet er allemaal gezellig uit maar niet met dit weer, we leggen er echter in het activity centre wel een afspraak vast voor de dag erna: de Mega Zip lines. Na de boeking en betaling krijg ik het gevoel dat er iets niet klopt, we moeten een half uurtje rijden en ik dacht dat de zip lines in Mont Tremblant zelf waren, ik merk dit ook op als we buiten komen want even verderop staat een standje van ziptrek ecotours. Bij het activity centre willen ze onze boeking nog aanpassen maar gezien het toch wel gigantische prijsverschil (bijna het dubbele) laten we alles voor wat het is.
Op woensdag hebben we gelukkig beter weer, het zonnetje schijnt en we trekken naar Saint-Agathe des Monts voor onze 4 Mega Zip lines, we rijden echter eerst nog wat verder zuidwaarts naar Saint-Sauveur, doorkruisen het dorpje even met de auto en stoppen dan bij een kleinere outlet en enkele factory stores. We brengen een bezoekje aan Levi’s en lopen buiten met 4 jeans en 2 t-shirts voor amper 160 euro om vervolgens terug te rijden naar het Tyroparc.
Na ondertekening van de nodige papieren, waarbij je even de indruk krijgt dat je je doodsvonnis tekent krijgen we onze uitrusting aangemeten en gaan we op stap, een zware klim naar boven brengt ons bij de eerste zipline van in totaal 4. Dit zijn dan wel niet de voorziene ziplines die we origineel gepland hadden, ze moeten niet veel onder doen. Het is de hoogste van Québec en de op één na hoogste van Canada melden onze gidsen. Afdaling 1 is volgens hen een opwarmertje en blijkt ook meteen een goede generale repetitie om de afdaling in beeld te brengen met de GoPro. Op afdaling twee lukt dit al beter, dit is de snelste van de vier met snelheden tot 80km/u. Alvorens we nummer 3 en 4 kunnen aanvangen moeten we opnieuw de klim naar boven aanvangen, dit vraagt wel wat fysiek en Muriel haakt af, althans dat dacht ze even… één van de gidsen regelt prompt een quad en mevrouw kijgt een taxi naar boven. Ondertussen klimmen wij terug naar boven en geven we de GoPro door aan de kinderen voor zipline 3. Dit is de langste, net geen kilometer lang. Het is ongeveer een minuut lang genieten van het gevoel dat je zweeft en ondertussen proberen het uitzicht te bewonderen om vervolgens af te sluiten met de laatste zipline terug naar de basis.
Een super ervaring die we niet snel zullen vergeten, enige minpuntje persoonlijk was dat alle ziplines over eenzelfde dal heen waren gespannen en dus telkens min of meer hetzelfde uitzicht gaven, dat was denk ik niet het geval in Mont Tremblant maar daar zat dan ook een totaal ander prijskaartje aan vast… wie weet een reden om toch nog eens terug te gaan 😀
De week en de vakantie loopt op zijn einde en we hebben nog twee activiteiten op onze wishlist, de eerste is een uitgebreider bezoekje aan Montréal en een fietstocht over de eilandjes en het F1 circuit. We starten ons bezoek op hoogte in de toren van het Place Ville Marie, een ondergronds winkelcentrum waar het ideaal shoppen is op koude winterdagen. Het is echter zomer en we zijn hier niet om te shoppen en na het mooie uitzicht over de stad wandelen we naar de verhuurlocatie om een fiets te scoren. Bij aankomst blijkt echter de toegang tot het Parc Jean-Drapau, het F1 circuit de fietspistes afgesloten. Vermits we echt wel dat deel wouden bezoeken laten we onze plannen varen en ook alternatieven vinden we niet op aanvaardbare afstand… dan maar terug naar af.
Ondertussen zijn we toe aan de laatste echte vakantiedag voor de terugreis, het weer heeft zo opnieuw zijn grillen. Het is grijs maar droog dus de kinderen nemen toch nog even een duik in het gelukkig verwarmde zwembad. Na de lunch wagen we ons aan een laatste uitstap en rijden we naar Parc du Mont-Tremblant. Dit natuurpark heeft heel wat te bieden maar wij gaan voor enkele korte wandelingen en hopen ook nog wat plezier te beleven op het water met een kayak en/of paddleboard. De eerste wandeling brengt ons naar een mooie waterval, niet zo groots en mooi als in Mauricie NP en zonder toegang tot het water maar toch de moeite voor een korte wandeling. Net voor aanvang van wandeling twee krijgen we een flinke plensbui te verwerken, we wachten even af en kunnen na een kwartiertje verder. Dit is een wel heel korte wandeling en ook het zicht is minder spectaculair, we zijn deze vakantie natuurlijk al verwend geweest op dit gebied. We rijden terug in het park en stoppen bij Lake Monroe en het verhuurcentrum, het is ondertussen bijna 17u maar de zon komt er net door en we schuiven aan om wat materiaal te huren. Zelf kies ik samen met Yana om een paddleboard uit te proberen (grote surfplank waarop je rechtopstaand door het water kan peddelen) en Muriel en Jesper kiezen voor de veiligheid van een pédalo. Ideaal voor mochten we ons niet kunnen rechthouden, dan kruipen we gewoon bij hen aan boord 😀
Het blijkt echter niet nodig, met de nodige moeite houden we ons beiden goed recht tot ik na een half uurtje wat wil beginnen experimenteren en toch uit evenwicht geraak… hup een eerste duik in het water, enkele minuten later volgt een tweede plons en om de anderen te vermaken neem ik ook nog een derde duik. Yana houdt het ondanks een paar uitdagingen en wat speciale moves toch wel droog (op een korte regenbui na dan) en duikt dan maar na het paddleboarden nog eens samen met mij het frisse water in. We kunnen de dag en meteen ook de vakantie afsluiten met een nieuwe mooie herinnering.
s’ Avonds genieten we nog van een heerlijke BBQ en zien we nog net een mooie zonsondergang vanop de heuvel. Morgen reizen we terug naar België maar we hebben ruim de tijd want de vlucht vertrekt pas rond 19u, die tijd zal ongetwijfeld nuttig besteed worden met nog een bezoekje aan een outlet op weg naar de luchthaven…
