Afstand gereden: 199km (totaal: 2067km)
Na een rustige nacht bleek dat half uurtje vroeger niet meer van toepassing en hadden we dus ruim de tijd om ons psychologisch voor te bereiden op wat komen zou. Na het nodige papierwerk vertrekken we samen met een groepje van 4 jongeren en een tot party bus omgebouwde oude Amerikaanse schoolbus naar het vertrekpunt.
We vertrekken aan een dam maar eerst moeten er nog een half uurtje voorbereidingen gebeuren en wordt de bus door Martin naar het eindpunt gebracht. Beetje verloren tijd want veel kan je op deze locatie niet doen maar we wachten geduldig en al snel volgen de nodige (veiligheids)instructies. We springen in onze zwemvesten doen onze helmen aan en mogen na de groepsfoto’s plaatsnemen in onze raft.
De start verloopt met wat hindernissen, we zitten met ons vieren enkel samen met Martin en de groep wordt aangevuld met zijn dochter en een vriendin. De prille tiener heeft echter wat puberstreken en mag daardoor niet meer mee en moet met de auto terug waarop ze het op een lopen zet… boeiende maar vooral vervelende taferelen voor vader en dochter die na 20 minuten uiteindelijk toch maar beslist om te ze mee te nemen in de boot. We kunnen met wat vertraging eindelijk vertrekken.
De hindernissen die volgen zijn gelukkig van een andere aard, Martin weet dat er iemand niet echt comfortabel zit en absoluut niet in het water wil vallen maar dat er ook anderen zijn waarvoor het gerust wat avontuurlijker mag. We blijven samen met de andere groep die voor de “full option” rafting hebben gekozen en volgen bijna steeds dezelfde route maar nemen hier en daar een stukje waar minder stroming op zit en blijven op sommige plaatsen dan liggen om te kijken hoe de andere groep bij sommige stroomversnellingen gaan “surfen” door tegen de stroom in te varen vervolgens in de stroming te belanden en uiteindelijk een 180° draai te nemen met natuurlijk als doel zo veel mogelijk volk uit de raft te “wippen”.
Ongeveer halfweg komen we bij een serieuze versnelling en kunnen we zelfs spreken over een waterval, we gaan eerst even aan land voor een snack en de andere groep krijgt de nodige instructies, deze hindernis is niet bestemd voor de family rafters maar we hebben geluk want Martin nodig ons uit om plaats te nemen in de andere bood waar er ééntje afhaakt bij het zien van de te overbruggen stroming. Ik zie aan Yana haar gezicht dat ze dit ook graag wil en “onderhandel” met onze ervaren gids zodat ook zij mag plaatsnemen in de raft. De grens ligt normaal op 16 jaar maar soms maken ze wel een uitzondering, dus dochter gelukkig en ik gelukkig :-).
In de raft krijgen we nogmaals te horen wat ons te wachten staat en wat we moeten doen, het begint met een snelle aanloop en voor we het goed en wel beseffen krijgen we een kwak water over ons heen en zitten we plots ongeveer 5 meter lager in het kolkende water waar we even rondjes draaien en op het goede moment en op aangeven van Martin de juiste stroming kiezen om weg te geraken uit het wilde water. Heel blij dat we dit mee mochten ervaren!
In het vervolg van de tocht krijgen we nog enkele kleinere stroomversnellingen en is er nog een korte pauze om wat te zwemmen (dobberen) in de rivier, het water is koud maar best aangenaam. Zelfs Jesper duikt er even in en Yana doet nog enkele kunstjes alvorens we verder peddelen richting eindpunt. Als er geen stroomversnellingen zijn is het best een stevige workout dat raften maar na aankomst en terugrit met de bus worden we nog versterkt met een bbq lunch en kunnen we nog wat nagenieten van 3 mooie uren op het water.
We nemen afscheid van Martin en Chris en verlaten het terrein van Horizon X en zetten onze rondreis verder richting Algonquin Park. Er zijn nog best wat kilometers te overbruggen en we moeten onderweg ook weer de nodige proviand inslaan. We rijden echter opnieuw volop door de natuur en komen enkel voorbij kleinere dorpjes, tot we bij Barry Bay komen. Dit is een klein stadje en hier tanken we de dorstige mobilhome bij en gaan we boodschappen doen bij Metro. We naderen nu snel Algonquin Park en kunnen rond 19u onze camper met de nodige manoeuvres zodanig plaatsen dat we ons aan het stroomnet kunnen koppelen met een voor deze locatie iets te korte stroomkabel…
Morgen slapen we beetje uit en doen we een drie tal wandelingen, met hopelijk hier of daar een ontmoeting met enkele diertjes…
pfff wat er ervaring kan ik mij voorstellen, proficiat aan allen, is moed voor nodig (y)
Heb het filmpje gezien was wel heftig. Achteraf veel voldoening waarschijnlijk. Jullie zitten bijna half weg, dus nog eens zoveel te beleven.
Blijf genieten zou ik zeggen.
Liefs voor allen van mij xxxx